Wow!

Week 15  (nog 0 te gaan)

Wow, wat is het lopen van de marathon van Rotterdam een geweldige ervaring! En… het is me gelukt om mijn doelstelling te realiseren: na 3:58:40 kwam ik over de finish!

Om op zondag geen stress te hebben, gingen we zaterdag al naar Rotterdam. Aldaar rustig het startbewijs opgehaald, over de sportbeurs gestruind, start&finish bekeken en een heerlijke pasta gegeten. Op de beurs vond ik overigens nog DE belt: de Flipbelt, wat een uitvinding! En bij de stand van Herzog bleek dat ik een maatje te kleine compressiekousen aangemeten heb gekregen…

De nacht voor de marathon schijn je niet goed te slapen en dat was dus ook bij mij het geval. In een vreemd bed in een vreemde omgeving slaap ik toch al nooit zo goed, maar nu schrok ik om 2:15 wakker omdat ik het startschot meende te horen.

Zondagochtend vroeg uit de veren om goed te kunnen ontbijten met witte pistolletjes zonder boter mét jam en om alle leuke/lieve supportberichtjes nog te lezen. Om 9:00 vertrokken we naar het startgebied. Eenmaal bij de start aangekomen kwamen toch wel de kriebels: ik moest twee keer in korte tijd plassen en dat was nog een hele opgave met die enorme rijen voor de dixies. Na Lee zijn ‘You never walk alone’ klonk het startschot voor de wedstrijdlopers, tien minuten na die tijd was het de beurt aan de tweede wave waar ik in zat.

Het lopen ging goed. De eerste kilometers moest ik echt op de rem trappen: het is zo verleidelijk om harder te gaan, maar ik wist dat ik dat terug zou moeten betalen in de laatste kilometers. Ik heb geprobeerd zo constant mogelijk te lopen en dat is aardig gelukt. Het publiek langs het parcours was echt_DSC8313 fantastisch. Ook was het heel erg leuk dat ik Laurens en m’n schoonfamilie verschillende keren op het parcours heb getroffen. Ondanks al die support kreeg ik het in de laatste drie kilometer wel moeilijk. Ik merkte dat ik leeg begon te raken en moest echt m’n best doen om het tempo vast te houden. Een eindsprint zat er niet meer in en dat was gelukkig ook niet nodig om m’n doelstelling te bereiken.

Tja, dit was het dan. Hier heb ik al die tijd naar toe geleefd.Gelukkig val ik niet in een zwart gat: de zin in het lopen is er nog steeds en de volgende loopjes staan alweer gepland. Ik sluit zelfs niet uit dat ik nog weer eens een marathon ga lopen. Deze week maar echt even rust houden, want ik voel m’n bovenbenen wel. Vanavond dus maar lekker op de bank met een glas wijn. Ook niet verkeerd.

Femke

Statistieken week 15

Wanneer Afstand Waar
12-04-15 42,195 Rotterdam DE MARATHON!
Advertenties